Onverwachte ontwikkelingen
Alweer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen. En dat komt, jullie zullen het haast niet geloven, omdat ik vrij druk ben geweest afgelopen week! Het begon vorige week, net op het moment dat de twijfels toe begonnen te slaan over de vraag op ik hier wel op mijn plekje zat. Tot mijn frustratie moest ik die ochtend ook nog alleen in de secretaressekamer doorbrengen (waar dus werkelijk niets gebeurd). ‘Ik ben toch niet helemaal hier naar toe gekomen om in een kantoortje te koekeloeren!’ dacht ik nog. ‘Ik wilde hier mijn creativiteit kunnen gebruiken, en dit is geestdodend!’ En toen opeens kwam de directrice. De leraar van de kleintjes moest met zijn dochtertje naar het ziekenhuis, ik moest maar voor de klas. Nou, nu moest het dan wel aankomen op mijn creativiteit! Wat was ik blij dat ik de vorige dag voor het eerst even bij hen in de klas had gekeken! Toen ik bijna bij de klas was, hoorde ik allemaal gegiechel en de stoeltjes werden snel weer op hun plek gezet. Op het...[meer]
Blij dat ik rij
Wat heerlijk, ik heb net voor het eerst een stuk gefietst op mijn nieuwe (xe-hands) fiets! En nu zit ik met een muziekje op mijn balkon. Wat een zwaar leven hè? Maar ik kan jullie zeggen dat ik eigenlijk graag wat drukker zou willen zijn. Merk alleen dat ik op dit moment nog zo weinig zelfstandig kan ondernemen, en dat er vanuit de mensen hier (nog) niet zoveel initiatief komt (misschien ook een stukje bescherming). Dat betekent dat ik het zelf moet nemen, maar dat is moeilijk als nieuweling. Wat is hier gepast en wat is onbeleefd? Zo zag ik bijvoorbeeld dat er op school helemaal geen speelgoed was voor in de pauze. Vindt men het hier onnodig om kinderen ouder dan 6 jaar te laten spelen op school? Nu had ik uit NL wat spullen meegenomen, maar zou dit wel gewaardeerd worden als ik het uitdeelde? Voorzichtig nagevraagd bij de conciërge, en omdat ik de Franse woorden niet wist, liet ik het hem zien. Voor ik het wist stond er een hele groep kinderen om me heen en weg was het speelgoed!...[meer]
Onvoorstelbare dingen
Ik blijf me verbazen hier! Een paar voorbeelden:Het verkeer verloopt hier volgens andere regels dan in NL. Dat wil zeggen: in feite komen veel regels wel overeen, maar ze worden op andere wijze nageleefd. Hier kennen ze geen aparte wegen voor voetgangers, fietsers en auto’s. Nee, alles beweegt zich voort op dezelfde weg. En daar rijden dan ook nog mensen op een ezel tussendoor en af en toe steekt er een kudde koeien over! Een hele beleving en een hele kunst om hier te rijden, lijkt mij. Ik heb verteld dat ik nog geen rijbewijs had, onder meer omdat rijlessen in NL heel duur zijn. Nou, dan moest ik daar maar rijlessen nemen, veel goedkoper en ook niet moeilijk!!! Het is maar hoe je het bekijkt. Ik ga nu bijna dagelijks mee naar school met mevrouw Balima. Tot nu toe heb ik alleen nog maar gekeken bij de lessen Frans en Engels. Het gaat er hier wel heel anders aan toe.Het schoolsysteem is gebaseerd op het Franse, en dat houdt dus een vrij klassieke wijze van lesgeven in. Als de...[meer]
Eerste week in Afrika
Een week voorbij, en het nieuwe leven begint langzaam te wennen. Maar het idee dat ik hier, als alles goed gaat, een half jaar zal zijn kan ik nog maar moeilijk beseffen. Bijna alles en iedereen is nieuw en je bent afhankelijk van anderen. Dat is heel vreemd als je in Nederland zo ongeveer volledig zelfstandig je gang kunt gaan. Maar goed, ik ben ook nog maar een week op Afrikaanse bodem! Woensdagochtend ben ik voor het eerst naar de school gegaan waar ik zal gaan helpen. De school is pas sinds 2008 geopend en staat midden in een soort woestijn. Het ziet er voor Nederlandse begrippen armoedig uit, maar voor hier is heel wat. Rondom de school zijn heel veel kleine huisjes in aanbouw. Dat gaat er wat anders aan toe dan in NL. Men koopt een stuk grond en zet er vervolgens naar eigen inzicht een huis op. Dat is dan ook te zien. Zodra er weer geld is om stenen te kopen of zelf te maken, bouwt men verder. Ik heb de hele ochtend met de secretaresse van de school...[meer]
Alle begin is moeilijk
Niet zo'n lange nacht gehad: laat naar bed, wennen aan mijn kamer en vooral de warmte 's nachts en zondagochtend vroeg opgestaan. De dagen beginnen hier vroeg, maar je begrijpt direct waarom. Op dit tijdstip is de temperatuur nog aangenaam. Ik had me al voorbereid op de meest vreemde dingen bij 't ontbijt, maar tot mijn opluchting aten ze stokbrood. Daarna in de auto, op weg naar de kerk. Nu kon ik voor 't eerst pas echt goed zien waar ik terechtgekomen was. Het straatbeeld lijkt in geen opzicht op het Nederlandse. Tijdens deze autorit passeerden we de bekende plaatjes: oude brommers met daarop man, vrouw en kind, vrouwen met manden op 't hoofd, vervallen stalletjes langs de weg. De familie behoort tot de protestantse kerk. Ik had wel verwacht dat het er een stuk uitbundiger aan toe zou gaan dan in Nederland en dat klopte. De dienst wordt hier vol overtuiging beleefd. Ik had soms geen idee waar 't over ging, maar er was genoeg te kijken! Wat een mooi...[meer]